قانون مدنی

غير از پدر و جدّ پدري كس ديگر حق ندارد بر صغير وصيّ معين كند. باب دوم – در ارث فصل اول ‌در موجبات ارث و طبقات مختلفه وراث

موجب ارث دو امر است: ‌نسب و سبب.

اشخاصي كه بموجب نسب ارث ميبرند سه طبقه‌اند: 1) پدر و مادر و اولاد و اولادِ اولاد. 2) اجداد و برادر و خواهر و اولاد آنها. 3) اعمام و عمات و اخوال و خالات و اولاد آنها.

وارثين طبقه بعد وقتي ارث ميبرند كه از وارثين طبقه قبل كسي نباشد.

از جمله اشخاصيكه بموجب سبب ارث ميبرند هر يك از زوجين است كه در حين فوت ديگري زنده باشد.

اگر در شخص واحد موجبات متعدده ارث جمع شود بجهت تمام آن موجبات ارث ميبرد مگر اينكه بعضي از آنها مانع ديگري باشد‌ كه در اين صورت فقط از جهت عنوان مانع ميبرد.

در صورت نبودن وارث امر تَرَكه متوفي راجع بحاكم است. فصل دوم – در حق ارث

ارث بموت حقيقي يا بموت فرضي مُوَرِّث تحقق پيدا ميكند.

مالكيت ورثه نسبت به تَرَكه متوفي مستقر نميشود مگر پس از اداء حقوق و ديوني كه بتَرَكه ميّت تعلق گرفته.

حقوق و ديوني كه به تَرَكه ميّت تعلق ميگيرد و بايد قبل از تقسيم آن اداء شود از قرار ذيل است: 1) قيمت كفن ميّت و حقوقي كه متعلق است باعيان تَرَكه مثل عيني كه متعلق رهن است. 2) ديون و واجبات مالي متوفي. 3) وصاياي ميّت تا ثُلث تَرَكه بدون اجازه ورثه و زياده بر ثُلث با اجازه آنها.