قانون مدنی

اِقرار بنفع متوفي درباره ورثه او مؤثر خواهد بود.

ِاقرار مُعلَّق مؤثر نيست.

اِقرار بامريكه عقلاً يا عادتاً ممكن نباشد و يا برحسب قانون صحيح نيست اثري ندارد.

اِقرار براي حمل در صورتي مؤثر است كه زنده متولد شود.

مُقِرُله اگر بكلي مجهول باشد اِقرار اثري ندارد و اگر فيالجمله معلوم باشد مثل اِقرار براي يكي از دو نفر معين صحيح است.

در صحّت اِقرار تصديق مُقرله شرط نيست ليكن اگر مفاد اِقرار را تكذيب كند اِقرار مزبور در حق او اثري نخواهد داشت.

اِقرار به نَسَب در صورتي صحيح است كه اولاً تحقق نَسَب بر حسب عادت و قانون ممكن باشد ثانياً كسيكه به نَسَب او اقرار شده تصديق كند مگر در مورد صغيريكه اِقرار بر فرزندي او شده بشرط آنكه منازعي در پيش نباشد.

اختلاف مُقِرّ و مُقِرُّله در سبب اِقرار مانع صحّت اِقرار نيست. باب دوم – در آثار اقرار

هر كس اِقرار بحقي براي غير كند ملزم باقرار خود خواهد بود.

اگر كِذب اِقرار نزد حاكم ثابت شود آن اِقرار اثري نخواهد داشت.