قانون مدنی

رضاي زوجين شرط نفوذ عقد است و هر گاه مُكره بعد از زوال كُره عقد را اجازه كند نافذ است مگر اينكه اِكراه بدرجه اي بوده كه عاقد فاقد قصد باشد. فصل پنجم – وكالت در نكاح

هر يك از مرد و زن ميتواند براي عقد نكاح وكالت بغير دهد.

در صورتيكه وكالت بطور اطلاق داده شود وكيل نميتواند موكله را براي خود تزويج كند مگر اينكه اين اِذن صريحاً باو داده شده باشد.

اگر وكيل از آنچه كه موكّل راجع به شخص يا مَهر يا خصوصيات ديگر معين كرده تخلف كند صحّت عقد متوقف بر تنفيذ موكّل خواهد بود.

حكم ماده فوق در موردي نيز جاري است كه وكالت بدون قيد بوده و وكيل مراعات مصلحت موكّل را نكرده باشد. فصل ششم – در نكاح منقطع

نكاح وقتي منقطع است كه براي مدت معيني واقع شده باشد.

مدت نكاح منقطع بايد كاملاً معين شود.

در نكاح منقطع احكام راجع به وراثت زن و به مَهر او همان است كه در باب ارث و در فصل آتي مقرر شده است. فصل هفتم – در مهر

هر چيزي را كه ماليت داشته و قابل تَمَلُّك نيز باشد ميتوان مَهر قرار داد.

مَهر بايد بين طرفين تا حدي كه رفع جهالت آن ها بشود معلوم باشد.