عرف: آداب و رسوم مورد قبول اکثریت مردم یک جامعه در گفتار و کردار است.
عناصرعرف:
1 عنصر تکرار وعدم وجود تلازم عقلی
2رواج عرف در میان بیشتر مردم
3مربوط بودن به گفتار و رفتار مردم.
موارد حجیت عرف:
1 تشخیص موضوعات
2 تفسیرارادهی متعاملین درعقد.
اقسام عرف:
1 عام و خاص
2قولی وعملی
3مطرد و غایب و مشترک
4عرف مقارن و غیرمقارن
5عرف دقیق و مسامحی
6عرف صحیح و فاسد.
عرف عام: عرفی است که همهی مردم یا اکثریت قریب به اتفاق آنان در آن مشترکند.
عرف خاص: عرفی است که از گروه خاصی از مردم پدیدار شده و شامل عرفهای متشرعه،مکانی و زمانی و صنفی است. :عرف قولی: عرفی است که از شیوع استعمال لفظ درمعنای معین به وجود آمده است که خود به دو دسته عام و خاص تقسیم می شود.
عرف قولی عام: همان فهم عرفی و متفاهم عرفی است که در باب استعمال الفاظ درمعانی معینه به وجود آمده است.
عرف قولی خاص: شامل حقیقت شرعیه و نیزحقیقت متشرعه می شود.
عرف عملی: روشی است که در بخشی از اعمال مردم تحقق پذیرد و ناشی از عامل طبیعی نباشد.
عرف مطرد: عرفی است که کلی و شامل باشد یعنی نسبت به همهی کسانی که در قلمرو آن قرار دارند عمومیت داشته باشد به نحوی که در تمامی این بلاد یا اقالیم معین عموم مردم به آن وقوف داشته باشند.
عرف غالب: عرفی است که در اکثراعمال و وقایع جاری مورد مراعات واقع شود. عرف مشترک: عرفی است که عمل به آن و ترک آن در بین مردم مساوی است و از این جهت به آن عرف مساوی هم می گویند.
فقیه محقق، حجتالاسلام دکتر حشمدار (دام ظلّه)
سامانه پژوهشی فقهی و حقوقی
به آگاهی میرسد که شهروندان ایرانی داخل و خارج از کشور ـ اعم از عموم مردم، اندیشمندان، قضات، و وکلای گرامی ـ میتوانند پرسشهای فقهی و حقوقی خود را هر روز ساعت ۷ تا ۸ صبح بهصورت مستقیم و رایگان با حضرت استاد در میان گذارند.
شماره تماس مستقیم: ۰۹۱۲۱۹۰۰۵۰۰
حضرت استاد، به لطف الهی، آماده پاسخگویی به پرسشهای شما به چهار زبان فارسی، عربی، انگلیسی و فرانسوی میباشند.
عرف: آداب و رسوم مورد قبول اکثریت مردم یک جامعه در گفتار و کردار است.
عناصرعرف:
1 عنصر تکرار وعدم وجود تلازم عقلی
2رواج عرف در میان بیشتر مردم
3مربوط بودن به گفتار و رفتار مردم.
موارد حجیت عرف:
1 تشخیص موضوعات
2 تفسیرارادهی متعاملین درعقد.
اقسام عرف:
1 عام و خاص
2قولی وعملی
3مطرد و غایب و مشترک
4عرف مقارن و غیرمقارن
5عرف دقیق و مسامحی
6عرف صحیح و فاسد.
عرف عام: عرفی است که همهی مردم یا اکثریت قریب به اتفاق آنان در آن مشترکند.
عرف خاص: عرفی است که از گروه خاصی از مردم پدیدار شده و شامل عرفهای متشرعه،مکانی و زمانی و صنفی است. :عرف قولی: عرفی است که از شیوع استعمال لفظ درمعنای معین به وجود آمده است که خود به دو دسته عام و خاص تقسیم می شود.
عرف قولی عام: همان فهم عرفی و متفاهم عرفی است که در باب استعمال الفاظ درمعانی معینه به وجود آمده است.
عرف قولی خاص: شامل حقیقت شرعیه و نیزحقیقت متشرعه می شود.
عرف عملی: روشی است که در بخشی از اعمال مردم تحقق پذیرد و ناشی از عامل طبیعی نباشد.
عرف مطرد: عرفی است که کلی و شامل باشد یعنی نسبت به همهی کسانی که در قلمرو آن قرار دارند عمومیت داشته باشد به نحوی که در تمامی این بلاد یا اقالیم معین عموم مردم به آن وقوف داشته باشند.
عرف غالب: عرفی است که در اکثراعمال و وقایع جاری مورد مراعات واقع شود. عرف مشترک: عرفی است که عمل به آن و ترک آن در بین مردم مساوی است و از این جهت به آن عرف مساوی هم می گویند.
فقیه محقق، حجتالاسلام دکتر حشمدار (دام ظلّه)
سامانه پژوهشی فقهی و حقوقی
به آگاهی میرسد که شهروندان ایرانی داخل و خارج از کشور ـ اعم از عموم مردم، اندیشمندان، قضات، و وکلای گرامی ـ میتوانند پرسشهای فقهی و حقوقی خود را هر روز ساعت ۷ تا ۸ صبح بهصورت مستقیم و رایگان با حضرت استاد در میان گذارند.
شماره تماس مستقیم: ۰۹۱۲۱۹۰۰۵۰۰
حضرت استاد، به لطف الهی، آماده پاسخگویی به پرسشهای شما به چهار زبان فارسی، عربی، انگلیسی و فرانسوی میباشند.
سامانه مشاوره رایگان قضایی و حقوقی حجت الاسلام و المسلمین دکتر حشمدار