جلسه اول – خارج فقه ( بحث صلاة ) – فقیه محقق، حجت‌الاسلام دکتر حشمدار (دام ظلّه)


۱. مسئله اصلی

  • آیا نماز کسی که لباس یا حیوانی را که استفاده کرده، غیر مذکی بوده است، باطل است و آیا باید اعاده شود؟
  • رابطه این موضوع با اعمال مجتهد و مقلد، امارات شرعیه و عقلائی، و حدیث رفع و لا تعاد چیست؟

۲. تفاوت مجتهد و مقلد

  1. مجتهد:
    • اگر حکم خودش تغییر کند، باید تفکیک کرد:
      • اگر مستند او امارات بوده: واجب است اعمال سابق خود را قضا کند.
      • اگر مستند اصول باشد: باید قائل به اجزاء شد و قضا لازم نیست.
  2. مقلد:
    • فارغ از اینکه مستند مجتهد اصول باشد یا امارات، اجزاء ندارد و نیازی به اعاده نماز نیست.

علت: مقلد مخاطب اصول قطعیه حکمیه نیست، بلکه مجتهد مخاطب است، بنابراین آثار اجزاء در مقلد جاری نمی‌شود.


۳. نقش امارات و اصول

  • امارات عقلائیه: فقط نشان‌دهنده واقع هستند و تعبدی ندارند → اجزاء ندارد.
  • امارات شرعیه: خودشان موضوعیت مستقلی ندارند → اجزاء ندارد.
  • اصول: به عنوان جعل حکمی در مقابل واقع، می‌تواند موجب اجزاء شود.

۴. نقش حدیث رفع و لا تعاد

  • رفع شبهات:
    • شبهات حکمیه: خود حکم قابل رفع است.
    • شبهات موضوعیه: چون موضوع قابل رفع نیست، حکم مرفوع می‌شود.
  • مثال:
    • اگر جزء خارجی نماز را فراموش کنیم، یا شرطیت و مانع بودن چیزی را ندانیم، حدیث رفع سبب می‌شود که:
      • جزء یا مانع از لحاظ آثار رفع شود
      • نماز صحیح باشد و اعاده لازم نباشد.
  • اگر اماره‌ای بر تذکیه قائم باشد اما واقع خلاف آن باشد، حدیث رفع اثر می‌کند و مانعیت از نماز برداشته می‌شود.

۵. نماز با حیوان یا لباس مشکوک

  • اگر لباس یا حیوان از بازار مسلمین تهیه شده و بعد معلوم شود غیر مذکی بوده است، نماز صحیح است و اعاده ندارد.
  • دلایل:
    • حدیث رفع → اثر حکم یا مانع رفع می‌شود.
    • حدیث لا تعاد الصلاة الا من خمس → فقط برخی نمازها باید اعاده شود، موارد فوق شامل آن نمی‌شوند.
  • اگر فرد جاهل یا ناسیا باشد، همین حکم جاری است.

۶. حدیث موثقه ابن بکیر

  • متن حدیث:
    • اگر چیزی قابل خوردن باشد و مذکی باشد → نماز در هر بخش آن جایز است.
    • اگر غیر مذکی باشد → نماز باطل است.
  • نکته:
    • «اذا علمت انه ذکی» یعنی موضوع در واقع مذکی باشد نه فقط علم داشتن فرد.
    • اگر واقعاً غیر مذکی باشد، حتی علم داشتن فرد مؤثر نیست → نماز صحیح نمی‌شود بر اساس علم.

۷. مفهوم حدیث

  • اگر علم به تذکیه نداشته باشیم، نماز در بعضی اجزاء مثل وبر و امثال آن ممکن است صحیح باشد یا نباشد.
  • اما حتی اگر همه حالات منطوق نفی شوند، باز حدیث رفع و لا تعاد نماز را صحیح می‌کند و اعاده لازم نیست.

۸. جمع‌بندی

  1. مجتهد: اگر حکم تغییر کند، تفکیک بین اصول و امارات لازم است.
  2. مقلد: اجزاء ندارد، نماز صحیح است.
  3. حدیث رفع و لا تعاد: هر شبهه‌ای، چه حکمی و چه موضوعی، اثر آن را رفع می‌کند و نماز صحیح باقی می‌ماند.
  4. نماز با لباس یا حیوان غیر مذکی: اگر جاهل یا نسیان کرده باشد → نماز صحیح است و اعاده ندارد.
  5. علم به تذکیه: شرط صحت نماز نیست، بلکه واقع تذکیه حیوان یا لباس موضوعیت دارد.


۱. مسئله اصلی

  • آیا نماز کسی که لباس یا حیوانی را که استفاده کرده، غیر مذکی بوده است، باطل است و آیا باید اعاده شود؟
  • رابطه این موضوع با اعمال مجتهد و مقلد، امارات شرعیه و عقلائی، و حدیث رفع و لا تعاد چیست؟

۲. تفاوت مجتهد و مقلد

  1. مجتهد:
    • اگر حکم خودش تغییر کند، باید تفکیک کرد:
      • اگر مستند او امارات بوده: واجب است اعمال سابق خود را قضا کند.
      • اگر مستند اصول باشد: باید قائل به اجزاء شد و قضا لازم نیست.
  2. مقلد:
    • فارغ از اینکه مستند مجتهد اصول باشد یا امارات، اجزاء ندارد و نیازی به اعاده نماز نیست.

علت: مقلد مخاطب اصول قطعیه حکمیه نیست، بلکه مجتهد مخاطب است، بنابراین آثار اجزاء در مقلد جاری نمی‌شود.


۳. نقش امارات و اصول

  • امارات عقلائیه: فقط نشان‌دهنده واقع هستند و تعبدی ندارند → اجزاء ندارد.
  • امارات شرعیه: خودشان موضوعیت مستقلی ندارند → اجزاء ندارد.
  • اصول: به عنوان جعل حکمی در مقابل واقع، می‌تواند موجب اجزاء شود.

۴. نقش حدیث رفع و لا تعاد

  • رفع شبهات:
    • شبهات حکمیه: خود حکم قابل رفع است.
    • شبهات موضوعیه: چون موضوع قابل رفع نیست، حکم مرفوع می‌شود.
  • مثال:
    • اگر جزء خارجی نماز را فراموش کنیم، یا شرطیت و مانع بودن چیزی را ندانیم، حدیث رفع سبب می‌شود که:
      • جزء یا مانع از لحاظ آثار رفع شود
      • نماز صحیح باشد و اعاده لازم نباشد.
  • اگر اماره‌ای بر تذکیه قائم باشد اما واقع خلاف آن باشد، حدیث رفع اثر می‌کند و مانعیت از نماز برداشته می‌شود.

۵. نماز با حیوان یا لباس مشکوک

  • اگر لباس یا حیوان از بازار مسلمین تهیه شده و بعد معلوم شود غیر مذکی بوده است، نماز صحیح است و اعاده ندارد.
  • دلایل:
    • حدیث رفع → اثر حکم یا مانع رفع می‌شود.
    • حدیث لا تعاد الصلاة الا من خمس → فقط برخی نمازها باید اعاده شود، موارد فوق شامل آن نمی‌شوند.
  • اگر فرد جاهل یا ناسیا باشد، همین حکم جاری است.

۶. حدیث موثقه ابن بکیر

  • متن حدیث:
    • اگر چیزی قابل خوردن باشد و مذکی باشد → نماز در هر بخش آن جایز است.
    • اگر غیر مذکی باشد → نماز باطل است.
  • نکته:
    • «اذا علمت انه ذکی» یعنی موضوع در واقع مذکی باشد نه فقط علم داشتن فرد.
    • اگر واقعاً غیر مذکی باشد، حتی علم داشتن فرد مؤثر نیست → نماز صحیح نمی‌شود بر اساس علم.

۷. مفهوم حدیث

  • اگر علم به تذکیه نداشته باشیم، نماز در بعضی اجزاء مثل وبر و امثال آن ممکن است صحیح باشد یا نباشد.
  • اما حتی اگر همه حالات منطوق نفی شوند، باز حدیث رفع و لا تعاد نماز را صحیح می‌کند و اعاده لازم نیست.

۸. جمع‌بندی

  1. مجتهد: اگر حکم تغییر کند، تفکیک بین اصول و امارات لازم است.
  2. مقلد: اجزاء ندارد، نماز صحیح است.
  3. حدیث رفع و لا تعاد: هر شبهه‌ای، چه حکمی و چه موضوعی، اثر آن را رفع می‌کند و نماز صحیح باقی می‌ماند.
  4. نماز با لباس یا حیوان غیر مذکی: اگر جاهل یا نسیان کرده باشد → نماز صحیح است و اعاده ندارد.
  5. علم به تذکیه: شرط صحت نماز نیست، بلکه واقع تذکیه حیوان یا لباس موضوعیت دارد.

با کلیک روی عکس،  سوال خود را یطور خودکار درواتساپ طرح نمایید وپاسخ رایگان دریافت نمایید