جلسه چهارم – خارج فقه ( بحث صلاة ) – فقیه محقق، حجت‌الاسلام دکتر حشمدار (دام ظلّه)

1. انواع اخلال در قیام:

  1. نمازی که باید ایستاده خوانده شود اما نشسته خوانده شده است
    • همه اجزاء و شرایط نماز رعایت شده‌اند جز قیام.
  2. در برخی اجزاء نماز قیام رعایت نشده است
    • مثال: هنگام تکبیرة الاحرام، تسبیحات اربعه، یا قبل از رکوع به دلیل عذر.

2. آیا قیام مطلقا رکن است؟

  • عده‌ای می‌گویند: قیام از ارکان نماز است و ترک هر قسمتی از آن باعث اخلال به نماز و بطلان می‌شود.
  • دلیل: وجوب قیام از قرآن فهمیده می‌شود.
  • اشکال: آیات قرآن مثل ﴿الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‌ جُنُوبِهِمْ﴾ بیانگر انواع قیام و قعود است، نه وجوب مطلق قیام در همه حالات.

3. ادله و روایات:

  1. روایات مستحبی بودن قیام در ابتدای نماز یا در برخی اجزاء:
    • دستور به «نحر» یا «رفع دست‌ها» بیشتر مستحبی است، نه رکن فریضه.
  2. روایاتی که می‌گویند بدون قیام خاص، نماز باطل است:
    • مثال: «مَنْ لَمْ يُقِمْ صُلْبَهُ فَلَا صَلَاةَ لَهُ»
    • اشکال: این روایات غالبا تاکید هستند، نه اینکه هر عدم قیامی موجب بطلان شود، خصوصا اگر قیام جزئی یا سنتی باشد.

4. قاعده لا تعاد و قیام:

  • قاعده لا تعاد: سنت‌ها (مانند قرائت یا قیام جزئی) باعث بطلان فریضه نمی‌شوند.
  • اگر قیام در برخی حالات سنتی باشد (مثل ارتفاع دست‌ها یا انحناء خاص)، ترک آن نماز را باطل نمی‌کند.

5. اجماع و موارد قطعی:

  • دو مورد اجماع داریم که باید قیام رعایت شود:
    1. قیام هنگام تکبیرة الاحرام
    2. قیام متصل به رکوع
  • اگر کسی در این دو حالت وظیفه داشته اما اشتباهاً نشسته شروع کند یا قیام را ترک کند، نماز باطل است و باید از اول خوانده شود.
  • در موارد دیگر که قیام جزئی یا سنتی است، اگر ترک شود:
    • نماز صحیح است
    • ترک فقط سنت است و طبق لا تعاد موجب بطلان نمی‌شود

1. انواع اخلال در قیام:

  1. نمازی که باید ایستاده خوانده شود اما نشسته خوانده شده است
    • همه اجزاء و شرایط نماز رعایت شده‌اند جز قیام.
  2. در برخی اجزاء نماز قیام رعایت نشده است
    • مثال: هنگام تکبیرة الاحرام، تسبیحات اربعه، یا قبل از رکوع به دلیل عذر.

2. آیا قیام مطلقا رکن است؟

  • عده‌ای می‌گویند: قیام از ارکان نماز است و ترک هر قسمتی از آن باعث اخلال به نماز و بطلان می‌شود.
  • دلیل: وجوب قیام از قرآن فهمیده می‌شود.
  • اشکال: آیات قرآن مثل ﴿الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‌ جُنُوبِهِمْ﴾ بیانگر انواع قیام و قعود است، نه وجوب مطلق قیام در همه حالات.

3. ادله و روایات:

  1. روایات مستحبی بودن قیام در ابتدای نماز یا در برخی اجزاء:
    • دستور به «نحر» یا «رفع دست‌ها» بیشتر مستحبی است، نه رکن فریضه.
  2. روایاتی که می‌گویند بدون قیام خاص، نماز باطل است:
    • مثال: «مَنْ لَمْ يُقِمْ صُلْبَهُ فَلَا صَلَاةَ لَهُ»
    • اشکال: این روایات غالبا تاکید هستند، نه اینکه هر عدم قیامی موجب بطلان شود، خصوصا اگر قیام جزئی یا سنتی باشد.

4. قاعده لا تعاد و قیام:

  • قاعده لا تعاد: سنت‌ها (مانند قرائت یا قیام جزئی) باعث بطلان فریضه نمی‌شوند.
  • اگر قیام در برخی حالات سنتی باشد (مثل ارتفاع دست‌ها یا انحناء خاص)، ترک آن نماز را باطل نمی‌کند.

5. اجماع و موارد قطعی:

  • دو مورد اجماع داریم که باید قیام رعایت شود:
    1. قیام هنگام تکبیرة الاحرام
    2. قیام متصل به رکوع
  • اگر کسی در این دو حالت وظیفه داشته اما اشتباهاً نشسته شروع کند یا قیام را ترک کند، نماز باطل است و باید از اول خوانده شود.
  • در موارد دیگر که قیام جزئی یا سنتی است، اگر ترک شود:
    • نماز صحیح است
    • ترک فقط سنت است و طبق لا تعاد موجب بطلان نمی‌شود
با کلیک روی عکس،  سوال خود را یطور خودکار درواتساپ طرح نمایید وپاسخ رایگان دریافت نمایید